Prawdziwy labrador z wyglądu i zachowania. Według klasyfikacji FCI (Federation Cynologique Internationale, Międzynarodowa Organizacja Kynologiczna) pies rasy labrador retriever powinien mieć określony cechy aby zostać uznanym za wzorzec rasy. Zapraszamy do zapoznania się ze szczegółami.
Ogólny wygląd labradorów charakteryzuje się masywnością i mocną budową. Są to psy o dużej aktywności. Mają szeroką czaszkę i dużą klatkę piersiową z dobrze wysklepionymi żebrami. Ich tylne kończyny oraz lędźwia są szerokie i mocne.
Głowa:
Rysy czaszki są wyraźne zarysowane z zaznaczonym przełomem czołowo-nosowym oraz mocnym i nieklinowatym pyskiem. Rasowy Labrador Retriever posiada szeroki nos z dużymi nozdrzami. Natomiast jego uzębienie charakteryzuje się zgryzem nożycowym, ustawionym w ten sposób, że górne siekacze przykrywają te ulokowane w dolnym rzędzie. Zęby są umiejscowione prostopadle do szczęk. Oczy mają kolor brązowy lub orzechowy. Uszy powinny być nieduże oraz osadzone z tyłu głowy.
Szyja i łopatki:
Szyja labradora jest mocna i gładka. Charakteryzuje się również dużą siłą. Osadzona jest w długich łopatkach, ustawionych skośnie.
Tułów:
Górna linia grzbietu powinna być pozioma, zaś lędźwie mocne i szerokie. Nie powinny mieć dużej długości. Klatka piersiowa musi być szeroka i głęboka. Dla żeber tej rasy psów typowe jest dobre wysklepienie. Duża objętość klatki piersiowej nie może być jednak skutkiem nadwagi.
Ogon:
Ogon jest jedną z cech wyróżniających labradory. U nasady ma bardzo dużą grubość, lecz wraz z długością stopniowo się zwęża. Nazywany bywa „ogonem wydry”. Nie posiada pióra tylko grube i gęste włosie. Pies nie powinien zawijać ogona nad grzbietem.
Umarszczenie i włos:
Kolejna charakterystyczna cecha to krótki i gęsty włos. Nie występują przy nim fale i frędzle. Dotykając dłonią wyczuwa się jego twardość. Umarszczenie jest jednolite i utrzymuje się w kolorach czarnym, żółtym (od rudego do jasnokremowego) i czekoladowym. Możliwa jest plamka na przedpiersiu w kolorze białym.
Kończyny:
Patrząc na psa zarówno od przodu jak i z boku, jego kości kończyn przednich powinny być proste od łokcia w dół. Zad labradora jest dobrze rozwinięty i nie opada w kierunku ogona. Stawy skokowe ma nisko osadzone, a kolanowe są dobrze kątowane. Wyposażony jest w okrągłe łapy z dobrze wysklepionymi palcami i rozwiniętymi opuszkami.
Pozostałe informacje:
Labrador ma chód swobodny, a kończyny przemieszczają się równolegle do osi ciała. Jego wysokość w kłębie powinna wynosić 56 – 57 cm w przypadku psa oraz 54 – 56 cm w przypadku suki. Konkretnego osobnika dyskwalifikują również wszelkie przejawy agresji lub zauważalnej lękliwości.